Wat is nu mijn manifestatie geweest? Als ik alles heel nuchter bekijk, zou ik uitkomen op een WiFi-sticker, een inspirerend bezoek aan Spanje en een uitnodiging voor de VN. Je zou zeggen dat dit een redelijke score is, maar zo mag je niet kijken. Als er iets is dat ik geleerd heb met de jaren, is 't dat je aan het einde van de rit niet moet kijken naar wat je concreet hebt behaald, maar eerder jezelf de vraag moet stellen: zou ik hier nog een keer doorheen gaan? Is het antwoord ja, dán kun je zeggen dat je manifestatie groots was. In mijn geval is die zeker groots, want ik kan niet wachten om weer een nieuwe ronde op te starten! Ik merk dat ik veel meer lef begin te krijgen en ik heb nog meer dan genoeg op mijn actieplan staan om te groeien in het proces van 'groter denken.' Ik wil nog van alles toevoegen, maar ik weet ook dat ik nu niet meer moet beginnen aan nieuwe dingen. Het is tijd om af te ronden en mijn dossier bij te werken. Dat vind ik een leuk proces, net alsof je herinneringen in een fotoalbum stopt. Je ziet dan ineens wat je allemaal hebt gedaan om op dit punt te komen. Waar ik nog wel scherp op moet blijven, zijn de pop-ups uit het verleden. Bijna elk uur krijg ik er wel eentje. Dan moet ik spontaan aan iemand denken of ik hoor ineens een stemmetje zeggen: 'Je bent nog niet klaar voor grootsheid.' Ik vergelijk 't met het leegmaken van de harde schijf van een computer: er moet ruimte komen voor nieuwe programma's. Programma's die mij niet beperken maar mij dienen op mijn weg naar een hoger doel. Ik overschrijf het verleden en neem plaats in een nieuwe comfort zone, die vreemd voelt maar ook prettig. Ik probeer eraan te wennen, maar ook weer niet te veel. In de volgende cyclus zal ik 'm toch weer moeten verlaten!