Als je nu kijkt naar je actieplan, wat voel je dan? Krijg je 't warm? Begint je hart sneller te kloppen? Schiet je ademhaling omhoog? Gebeurt er iets vreemds in je lichaam? Hoewel je vast wel spanning voelt, is de kans groot dat je een actieplan hebt gemaakt dat nog niet compleet is. Zeker nu je weet dat er meerdere cycli aan te pas komen om tot manifestatie te komen, zul je vast een aantal stappen hebben bewaard voor later.

 

Wat deze fase van het creatieproces je leert, is dat weerstand er niet is om te ontwijken. Je hebt het nodig! Zonder een gezonde uitdaging blijf je staan waar je nu staat en is er geen echte groei mogelijk. De weerstand maakt dat er een opening ontstaat naar een nieuwe realiteit. Daarmee breek je door herhalende patronen heen en vinden er op onbewust niveau allerlei verschuivingen plaats. Wil je dit, kijk dan kritisch of die 'grote bergen' die je voor je uitschuift niet gewoon kleine, vervelende hobbels zijn die je weigert te nemen. 

Wanneer je te ver gaat:

Weerstand is weliswaar nodig in deze fase, maar je hoeft het niet te overdrijven. Jezelf onnodig straffen en uitputten is absoluut niet de bedoeling van dit proces. Dan schiet je je doel voorbij. Zoek dus niet bewust confrontaties op omdat je per se weerstand wilt ervaren. Blijf zuiver in je intenties. Verlaag je niet tot onbezonnen acties en lok geen discussies met mensen uit. De weerstand moet er zijn als je een belangrijke stap zet en dan gelijk omslaan in een overwinningsgevoel. Is dat gevoel er niet, dan ben je aan het forceren en richt je schade aan.